Goran

Abdulla Goranurodził się w 1904 lub 1905 roku w Halabdży w południowym Kurdystanie, w rodzinie o pochodzeniu królewskim. Na początku lat dwudziestych studiował w "Szkole Nauk" w Kirkuku, ale po zamordowaniu jego starszego brata, opuścił szkołę, żeby zająć się rodziną. W latach 1923-37 pracował w przedszkolach w Halabdży i Hawarman. Podczas II wojny światowej pracował z kolei dla kurdyjskiej radiostacji w Jaffa (Palestyna), należącej do aliantów walczących z państwami faszystowskimi.

 

 

Był aktywnym politykiem, walczącym o demokrację i pokój. Pod rządami monarchy irackiego przeprowadzono akcje aresztowań wielu dysydentów kurdyjskich i komunistów. Goran został zatrzymany w 1951, a zwolniony z więzienia w 1952 roku. Do 1954 był wydawcą czasopisma JIN (Życie). Został ponownie aresztowany pod koniec 1954 roku, otrzymując wyrok 1 roku więzienia, po którym nastąpił kolejny rok aresztu domowego w mieście Badra. Zwolniono go, ale kilka miesięcy później znów trafił do więzienia. W czasie jego pobytu w więzieniu, do sierpnia 1958 roku, Irak przekształcił się w republikę. Po wyjściu na wolność został uznany za bohatera narodowego. Wybrano go na członka delegacji państwowej, składającej wizyty w Związku Radzieckim, Chinach i Korei Północnej. Na początku 1962 roku otrzymał stanowisko głównego wydawcy czasopisma "Snafaq"("Świt", nazwa zmieniona później na "Bayan"). Od jesieni 1960 roku był nauczycielem języka kurdyjskiego i literatury kurdyjskiej na uniwersytecie w Bagdadzie. Na początku 1962 roku rozpoznano u niego raka i wyjechał na leczenie do Moskwy. Jednak trzy miesiące później, w listopadzie 1962 roku, po powrocie do rodzinnego Kurdystanu, umiera. Goran publikował swe poematy, artykuły i tłumaczenia w większości kurdyjskich czasopism i gazet od wczesnych lat trzydziestych aż do śmierci. Za jego życia, w 1952 roku, opublikowano dwa zbiory poezji "Paradise and Memory" oraz "Tears and Art". Po śmierci poety publikacją pozostałych utworów zajęły się jego dzieci.